Stolik nakryty dla wyobraźni
Przygotowuję trzy nietłukące filiżanki, mały pusty dzbanek i talerzyk. Zamiast uczyć nazw całej zastawy wybieram cup oraz tea, występujące w jednej scence. Świnka wskazuje miejsce dla gościa, a ja pokazuję, jak podać filiżankę. Dziecko może przestawić rekwizyty i wybrać, kto usiądzie obok pacynki. Dzięki temu przygotowania są częścią zabawy. Jeśli grupa woli piknik z wodą lub sokiem, zmieniam tylko jeden rzeczownik i zachowuję znajomy schemat uprzejmej prośby oraz odpowiedzi.
Proszę, podaję, dziękuję
Modeluję Tea, please, następnie Here you are i Thank you. Każdej kwestii towarzyszy konkretne działanie: wskazanie dzbanka, podanie filiżanki i przyjęcie jej od rozmówcy. Świnka może zapomnieć, gdzie postawiła naczynie, więc dzieci pomagają jej je znaleźć. Nie poprawiam każdej drobnej różnicy w wymowie. Odpowiadam na sens komunikatu i w swojej kwestii podaję czytelny wzór. Gdy uczestnik chce zostać gospodarzem, oddaję mu dzbanek i z pacynką czekam na zaproszenie do następnej wymiany.
Każdy gość może wybrać rolę
Jedno dziecko chce podawać, inne opowiadać za Świnkę, a kolejne tylko układać filiżanki. Mogę zaproponować każdemu niewielkie zadanie i zostawić możliwość zmiany. Nie wymagamy wypicia ani zjedzenia czegokolwiek; to teatr z rekwizytami. Po kilku rundach dziękujemy gospodyni i razem chowamy naczynia do koszyka. Podczas porządkowania wracam do a cup, please, bo ten sam zwrot nadal jest użyteczny. W domu podobny piknik może potrwać tyle, ile krótka zabawa z maskotką, bez specjalnych przygotowań i kupowania nowych akcesoriów.
SPRÓBUJCIE RAZEM
Mała zabawa na dziś
- Rozłóż koc, ustaw nietłukące filiżanki i zaproś Świnkę oraz jedną maskotkę.
- Pokaż wymianę Tea, please. — Here you are. — Thank you.
- Zmieńcie gospodarza i pozwól dziecku wybrać, komu poda następną filiżankę.
Z wyobraźnią, Ola ♡
Akademia Oli

